Πάτρα: Η μεγάλη χαρά της Νόρας Δράκου! Πήρε πτυχίο!

Eγραψε η πρωταθλήτρια κολύμβησης Νόρα Δράκου:

Ολα αυτα τα χρονια έβαζα τικ στον αθλητισμό. Κατακτούσα τα όνειρα μου και τους στόχους μου βήμα βήμα και μερα με τη μερα.

Ειχα αφήσει πίσω μου ομως εναν αλλο στόχο και ενα αλλο ονειρο μου. Αυτο του Πανεπιστημίου.

Μπήκα στη σχολή θεωρώντας οτι εχω άπλετο χρονο μπροστά μου και οτι ενταξει οποτε και να το πιάσω παλι θα μπορω να ανταπεξέλθω στο διάβασμα σαν να μη πέρασε μια μερα.

Φυσικά αυτο δεν ισχύει. Φυσικά τιποτα απο οτι εχω κατακτήσει στη ζωη μου δεν μου ηρθε “ευκολα”.

Το πανεπιστήμιο ηταν για μενα αυτο το κομμάτι της ζωής σου που το κουβαλάς παντου μαζι σου, που δεν σε αφήνει το βράδυ να κοιμηθείς και που νιώθεις οτι δεν τα εχεις καταφέρει και τα παράτησες αμαχητί.

Η γνωριμία μου με τον κ. Πρυτανη ηταν αυτη που αλλαξε τον τρόπο που σκεφτόμουν και που με εκανε να πιστεψω ξανά στην κατάκτηση του πτυχίου.

Και η μερα αυτη ηρθε.

Αυτη η στιγμη έφτασε και ηταν εκει όλοι όσοι αγαπούσα και όλοι όσοι παντα πίστευαν οτι θα τα καταφερω!

Οφείλω ενα τεράστιο ευχαριστώ:

Στον κ. Πρύτανη, Christos Bouras που με την προσωπική μας γνωριμία αποτέλεσε τον άνθρωπο-κλειδί για να αλλάξω νοοτροπία. Τον ευχαριστώ θερμά που πίστεψε σε μένα και μου έδωσε το κίνητρο να επιστρέψω δυναμικά στα θρανία. Το Πανεπιστήμιο Πατρών στάθηκε δίπλα μου ως αληθινός αρωγός, σεβόμενο απόλυτα το απαιτητικό αγωνιστικό μου πρόγραμμα και στηρίζοντας κάθε βήμα του πλάνου που θέσαμε μαζί.

Στην κ. Αντιπρύτανη Λένα Αλμπάνη που με τις κουβέντες της με έκανε να συνειδητοποιήσω τη βαθύτερη αξία της εξέλιξης. Με βοήθησε να καταλάβω πόσο σπουδαίο είναι να βάζεις «τικ» σε πολλά διαφορετικά πράγματα στη ζωή σου, να διευρύνεις τους ορίζοντές σου και να αρνείσαι να παραμείνεις μονοδιάστατος.

Σε όλους τους καθηγητές του Τμήματος Φιλολογίας Πατρών. Η υποστήριξή τους ήταν ανεκτίμητη, καθώς μου έδωσαν την κατάλληλη επιστημονική και ανθρώπινη κατεύθυνση για να ξαναπιάσω τη σχολή από εκεί ακριβώς που την είχα αφήσει, κάνοντάς με να νιώσω ασφάλεια.

Τελικά ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή, γιατί η γραμμή της αφετηρίας μετακινείται κάθε φορά που αποφασίζεις να ονειρευτείς από την αρχή.