Η Καρυστιανού, ο Νικολόπουλος και η άντληση ψήφων

Αυτές τις μέρες πάντως το talk of the town σε καλέσματα και τραπέζια με πολιτικό άρωμα είναι αν θα κάνει κόμμα η Μαρία Καρυστιανού. Άπαντες προεξοφλούν πλέον ότι θα κάνει, ενώ διάφοροι πρόθυμοι εμφανίζονται να κάνουν δουλειά στο παρασκήνιο. Ένας πάντως είναι γνησίως κοντά, ο λόγος για τον απίθανο Πατρινό πολιτικό Νίκο Νικολόπουλο (για τους φίλους ΝικΝικ, ω γέροντα, η ευχή, κ.λπ.), ο οποίος θήτευσε ως λοχαγός του Καραμανλή, μετά ως Σαμαρικός και μετά ως φίλος του Καμμένου και του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι που τσακώθηκαν και τράβηξε τον δικό του δρόμο. Αν κάποιοι περιμένουν πάντως την Καρυστιανού να εκδηλώσει την πρωτοβουλία της άμεσα, μάλλον κάνουν λάθος, καθώς θέλει να περιμένει έναν χρόνο πιο κοντινό στις εκλογές. Επίσης κρατήστε ότι ένα κόμμα Καρυστιανού μπορεί ουσιαστικά να φρενάρει ένα κόμμα Σαμαρά, ο οποίος ούτως ή άλλως τηρεί στάση αναμονής και δεν έχει κάνει ουσιαστική προετοιμασία πέρα από κουβέντες με διάφορους φίλους του ανά την Ελλάδα. Πάντως εγώ ρώτησα την (καλή) δημοσκοπική πηγή μου για το από πού αντλεί η Μαρία ψήφους. Η απάντηση ήταν σαφής: «Μη μου λες για ψήφους γιατί κόμμα δεν έχει κάνει η Καρυστιανού, αλλά η δεξαμενή της είναι από παντού πλην ΝΔ, ούτε και από ΠΑΣΟΚ φαίνεται να παίρνει. Όμως παίρνει και από Τσίπρα μπόλικους και από Ζωή πολύ και από Βελόπουλο». Δεν μου κάνει καμία εντύπωση, ειδικά όταν διαβάζω ότι η ίδια δηλώνει (Εστία) ότι θα κάνει κόμμα με στόχο τις «δεσμεύσεις των περιουσιών των διεφθαρμένων πολιτικών». Η συγκεκριμένη «θέση» όπως αντιλαμβάνεστε κολλάει παντού, από την άκρα Αριστερά μέχρι την Ακροδεξιά. Από την επιχείρηση «καθαρά χέρια» μέχρι τον Μιχαλολιάκο.